Πήρα το όνομά μου από τον όμορφο πέπλο που σκεπάζει τους ώμους μου. Έμεινα θαμμένη μαζί με άλλα αγάλματα και συντρίμμια χιλιάδες χρόνια. Μπορεί να ξεθώριασα με το πέρασμα του χρόνου, όμως δεν έχασα ποτέ την γοητεία μου. Με μια προσεκτική ματιά μπορεί κανείς να παρατηρήσει τη λεπτή ζώνη που συγκρατεί τον χιτώνα στη μέση μου. Οι οπές μαρτυρούν πως φορούσα χάλκινα σκουλαρίκια στα αυτιά και περόνες που στήριζαν τον πέπλο στους ώμους μου. Μια υποψία χρώματος έχει μείνει ακόμη στα μαλλιά και τα ρούχα μου που αποκαλύπτουν τη φυσική ομορφιά και την κομψότητά μου. Τα μαλλιά και τα μάτια μου ήταν καστανά, ενώ τα φρύδια, τα βλέφαρα και τα χείλη μου ήταν τονισμένα με χρώμα. Ο πέπλος μου ήταν διακοσμημένος από μια ταινία με ζώα, πουλιά και ρόδακες σε πράσινο φόντο.
