Βουκεφάλας και Αλέξανδρος, αχώριστοι μέχρι το τέλος
Ίσως να έχετε ακούσει το θρύλο που περιγράφει την πρώτη γνωριμία του Αλέξανδρου με τον αγαπημένο τετράποδο σύντροφό του, το Βουκεφάλα. Όταν το νεαρό πουλάρι έφτασε στην αυλή του βασιλιά της Μακεδονίας, Φιλίππου Β΄, ήταν τόσο άγριο και ατίθασο που κανείς δεν μπορούσε να το ιππεύσει. Ο νεαρός Αλέξανδρος παρακολουθούσε από απόσταση τις προσπάθειες των εκπαιδευτών να τιθασεύσουν το ανήσυχο άλογο. Όταν πια αποφασίστηκε να απομακρυνθεί το ζώο από την αυλή γιατί ήταν επικίνδυνο, ο Αλέξανδρος ζήτησε από τον πατέρα του να δοκιμάσει κι εκείνος προτού το διώξουν. Ο Αλέξανδρος σκέφτηκε πως το ζώο ούτε επικίνδυνο είναι, ούτε ανάξιο εκπαίδευσης. Σύμφωνα με την εκτίμησή του, φοβόταν απλά τη… σκιά του! Έτσι, με απόλυτη ηρεμία στρέφει το άλογο προς τον ήλιο και κατάφερε να το ιππεύσει. Σύμφωνα με τον Πλούταρχο που μας διηγείται αυτήν την ιστορία, ο βασιλιάς Φίλιππος, όταν είδε με πόση ευκολία και καθαρότητα νου ο μικρός Αλέξανδρος κατάφερε να τιθασεύσει το άλογο, αναφώνησε: «Γιε μου πρέπει να βρεις ένα μεγαλύτερο βασίλειο από τη Μακεδονία, αυτός ο τόπος δεν σε χωράει…». Προφητικά ήταν τα λόγια του βασιλιά. Αλέξανδρος και Βουκεφάλας γνώρισαν τεράστια δόξα φτάνοντας ως την άκρη του κόσμου. Κι όταν πια ο Βουκεφάλας πέθανε, ο Αλέξανδρος για να τιμήσει τον πιστό σύντροφό του, έχτισε ολόκληρη πόλη με το όνομά του.
