Χαραλαμπίδης
Διάβασε το ποίημα του Κυριάκου Χαραλαμπίδη «Η δεύτερη φωνή» και άκουσέ το σε απόδοση Δέσποινας Δούκα, για να δεις την προσέγγιση του ποιητή στο θέμα «Τέχνη και Ζωή».
Κυριάκου Χαραλαμπίδη «Η δεύτερη φωνή»
Μια ζωή ξεχώριζε την τέχνη απ’ τη ζωή
(την έλεγε ανώτερη την τέχνη απ’ τη ζωή)
μα τώρα έχει μπροστά του τη διάψευση
(είναι κι οι ανθοί μοσκοβολιές του Πάσχα)
και διαισθάνεται πως έσφαλε που νόμιζε
(συχνά ‘νομίζει’∙ μέρος της ουσίας)
ότι πρωτεύει το παρόν της τέχνης / από το μέλλον ίσως της ζωής
(δύσκολα πράγματα, ξενυκτισμένα – / τ’ αγκάθι μένει και δε βγαίνει, δεν πονεί)
κι ήρθε η στιγμή της κρίσης / (της κρίσης ή του ελέους;)
αν η ζωή δεν είναι πια ζωή
(αφού κι η τέχνη πια δεν είναι τέχνη)
και τι να κάμει, πώς να πορευτεί;
(με της ποιήσεως τη συνδρομή θα δει).
Απρίλης 1998.
(Κυριάκος Χαραλαμπίδης (2000). «Η δεύτερη φωνή». Δοκίμιν. Αθήνα: Άγρα, σ. 124).