Κ.Π. Καβάφης, «Πολύ σπανίως»
Διάβασε ένα ακόμη ποίημα του Κ.Π. Καβάφη, με τίτλο «Πολύ σπανίως». Εδώ ο ποιητής (ποιητικό υποκείμενο) είναι «γέροντας εξηντλημένος και κυρτός». Δες τον αντιστικτικά προς τον νεαρό Ευμένη και συζήτησε στην ολομέλεια ποια δικαίωση του επεφύλαξε η Τέχνη.
Είν’ ένας γέροντας. Εξηντλημένος και κυρτός,
σακατεμένος απ’ τα χρόνια, κι από καταχρήσεις,
σιγά βαδίζοντας διαβαίνει το σοκάκι.
Κι όμως σαν μπει στο σπίτι του να κρύψει
τα χάλια και τα γηρατειά του, μελετά 5
το μερτικό που έχει ακόμη αυτός στα νιάτα.
Έφηβοι τώρα τους δικούς του στίχους λένε.
Στα μάτια των τα ζωηρά περνούν οι οπτασίες του.
Το υγιές, ηδονικό μυαλό των,
η εύγραμμη, σφιχτοδεμένη σάρκα των, 10
με την δική του έκφανσι του ωραίου συγκινούνται.
[1911, 1913*]