1η παράγραφος

Μιὰ ἰδιότητα ἀπαραίτητη γιὰ τὴν ἄσκηση τῆς τέχνης τῆς ἀγάπης, ποὺ μέχρι τώρα μόνο τὴν ὑπαινίχθηκα, εἶναι ἡ δραστηριότητα. Εἶπα πρὶν ὅτι δὲν ἐννοῶ μὲ τὴν δραστηριότητα «τὸ νὰ κάνει κανείς κάτι», ἀλλὰ μιὰ ἐσωτερικὴ δρᾶση, τὴ δημιουργικὴ χρησιμοποίηση τῶν δυνάμεών σου. Ἡ ἀγάπη εἶναι μιὰ δρᾶση. Ἐὰν ἀγαπῶ, βρίσκομαι σὲ μιὰ διαρκῆ κατάσταση ἐνεργητικῆς σχέσης μὲ τὸ ἀγαπημένο πρόσωπο, ἀλλὰ ὄχι μόνον μ’ αὐτό. Διότι θὰ μοῦ εἶναι ἀδύνατο νὰ συνδέσω τὸν ἐαυτό μου μὲ τὸ ἀγαπημένο πρόσωπο ἐνεργητικὰ ἐὰν εἶμαι ὀκνηρός, ἂν δὲν βρίσκομαι σὲ κατάσταση συνεχούς ἐπαγρύπνησης, ἐπίγνωσης, ἐτοιμότητας. Ὁ ὕπνος εἶναι ἡ μόνη κατάλληλη κατάσταση γιὰ τὴν ἀδράνεια. Ἡ ἐγρήγορση δὲν ἐπιτρέπει τὴν ὀκνηρία. Τὸ παράδοξο φαινόμενο μὲ τοὺς περισσότερους ἀνθρώπους σήμερα εἶναι ὅτι εἶναι μισοκοιμισμένοι ὅταν εἶναι ξύπνιοι καὶ μισοξύπνιοι ὅταν κοιμοῦνται ἢ ὅταν θέλουν νὰ κοιμηθοῦν.

Erich Fromm (1976). Η Τέχνη της Αγάπης (μτφρ. Ε. Γραμμένος). Εκδόσεις Ρούγκα, σ. 162

Εντοπίστε τη δομή της παραγράφου και τον τρόπο ανάπτυξης της. Δοκιμάστε να την αναδιατυπώσετε με άλλο τρόπο ανάπτυξης.