Ανάλυση SWOT Είναι μια διαδικασία λήψης αποφάσεων. Περιλαμβάνει τέσσερις λέξεις-ερωτήματα: δυνατότητες, αδυναμίες, ευκαιρίες, απειλές. Οι λέξεις αυτές σηματοδοτούν τις παραμέτρους που πρέπει να λαμβάνει υπόψη του ένα άτομο ή μια επιχείρηση, όταν παίρνει μια επιχειρηματική απόφαση. Χρησιμοποιείται στη διοίκηση επιχειρήσεων και, συνήθως, λαμβάνεται υπόψη από τα πρόσωπα που παίρνουν αποφάσεις.
Απόφαση ΕΕίναι η τελική επιλογή ή γνώμη, που διαμορφώνεται μετά από σκέψη και στάθμιση των δεδομένων με στόχο την ικανοποίηση αναγκών ή την επίλυση προβλημάτων. Αν η απόφαση λαμβάνεται από ένα άτομο θεωρείται ατομική, ενώ αν λαμβάνεται από περισσότερα άτομα θεωρείται συλλογική.
Απόφαση αποτελεσματική Είναι η απόφαση που επιτυγχάνει τους στόχους μας με το μικρότερο κόστος και στο συντομότερο χρόνο.
Απόφαση ατομική Λαμβάνεται από το άτομο και αφορά το άτομο και τα άμεσα με αυτό συνδεόμενα πρόσωπα. Περιλαμβάνει όλους τους τομείς της ζωής (καθημερινότητα, διατροφή, εργασία, σπουδές, υγεία, αναψυχή, κοινωνικές σχέσεις κτλ.). Κάθε άτομο, κάθε μέρα, συνειδητά ή όχι, λαμβάνει πλείστες αποφάσεις για διάφορα θέματα, μικρά ή μεγάλα, απλά ή σύνθετα, σημαντικά ή ασήμαντα.
Απόφαση ορθολογική Θεωρείται η απόφαση που στηρίζεται στον ορθό λόγο, σε πραγματικά στοιχεία και σε λογικά επιχειρήματα και ικανοποιεί κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις επιδιώξεις και τους στόχους μας.
Απόφαση συλλογική ΘΛαμβάνεται από περισσότερα άτομα και, συνήθως, αφορά ομάδες ή ευρύτερες κατηγορίες ανθρώπων. Συλλογικές αποφάσεις λαμβάνουν οι κάθε είδους θεσμοί και οργανώσεις (πολιτεία, τοπική αυτοδιοίκηση, σύλλογοι, εταιρείες, κτλ.), όπως ορίζει ο νόμος ή/και το καταστατικό τους.
Δημόσια διοίκηση Το σύνολο των δημοσίων/ κρατικών υπηρεσιών. Η δημόσια διοίκηση δρα σύμφωνα με ορισμένες αρχές.
Δημόσια διοίκηση- αρχή της νομιμότητας Οι ενέργειες της διοίκησης πρέπει να είναι σύμφωνες με το Σύνταγμα και το ευρωπαϊκό δίκαιο. Η παράβαση της αρχής της νομιμότητας εκφράζεται συνήθως είτε με την έκδοση πράξεων κατά παρέκκλιση των κειμένων διατάξεων, είτε με παράλειψη οφειλόμενης νόμιμης ενέργειας, είτε με τη μη συμμόρφωση σε δικαστικές αποφάσεις.
Δημόσια διοίκηση- αρχή της διακριτικής ευχέρειας Διακριτική ευχέρεια ή εξουσία υπάρχει όταν οι κανόνες που καθορίζουν την αρμοδιότητα, δεν καθορίζουν ακριβώς την ενέργεια του διοικητικού οργάνου, αλλά του αφήνουν ελευθερία δράσης. Παράδειγμα: ο/η υπάλληλος μπορεί να επιλέξει μεταξύ περισσότερων λύσεων.
Δημόσια διοίκηση- αρχή της επιείκειας Η αρχή της επιείκειας αποτελεί ειδική εκδήλωση της αρχής της χρηστής διοίκησης, υπό την έννοια της προστασίας των δικαιωμάτων των διοικούμενων, κυρίως των οικονομικώς ασθενέστερων.
Δημόσια διοίκηση- αρχή προηγούμενης ακρόασης Ο/η υπάλληλος, πριν προβεί σε διοικητική πράξη που θίγει δικαιώματα πολίτη, καλεί τον ενδιαφερόμενο για να τον ενημερώσει και να του δώσει την ευκαιρία να εκφράσει τις απόψεις του.
Δημόσια διοίκηση- αρχή αιτιολόγησης των αποφάσεων Ο/η υπάλληλος όταν συντάσσει αποφάσεις, ιδιαίτερα εάν αυτές θίγουν δικαιώματα πολιτών, οφείλει να εκθέτει στο προοίμιο τη νομική βάση και όλα τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης, που αιτιολογούν πλήρως την έκδοση της συγκεκριμένης απόφασης
Δημόσια διοίκηση- αρχή της καλής πίστης Η διοίκηση δεν δικαιούται να εκμεταλλευθεί μια κατάσταση, στην οποία ο διοικούμενος έχει περιέλθει λόγω πλάνης, απάτης ή απειλής. Κατά μείζονα λόγο δεν επιτρέπεται στη διοίκηση, να δημιουργεί η ίδια τέτοιες καταστάσεις.
Δημόσια διοίκηση- αρχή της ισότητας Η διοίκηση υποχρεούται να αντιμετωπίζει όμοιες περιπτώσεις με τον ίδιο τρόπο και διαφορετικές περιπτώσεις με διαφορετικό τρόπο. Δεν μπορεί να κρίνει με διαφορετικά κριτήρια δυο αιτήσεις που υποβλήθηκαν ταυτόχρονα και βασίζονται στα ίδια πραγματικά περιστατικά. Ισότητα υπάρχει μόνο στη νομιμότητα και όχι στην παρανομία.
Μονομελή όργανα (υπουργός, πρόεδρος, διευθυντής κτλ.) Λαμβάνουν μόνα τους αποφάσεις. Συνήθως, τα μονομελή όργανα σημαντικών θεσμών (υπουργός, πρόεδρος Α.Ε. κτλ.) έχουν συμβουλευτικά όργανα ή/και πρόσωπα που τα συμβουλεύονται πριν λάβουν αποφάσεις.
Συλλογικά όργανα (βουλή, διοικητικό συμβούλιο, επιτροπές κτλ.) Λαμβάνουν αποφάσεις συλλογικά, μετά από διάλογο και ψηφοφορία, είτε ομόφωνα είτε με απόλυτη πλειοψηφία (μισό+1), είτε με αυξημένη πλειοψηφία, όπως προβλέπει το θεσμικό τους πλαίσιο. Διευκρινίζεται ότι και στις συλλογικές αποφάσεις τα άτομα αποφασίζουν. Επομένως, τα άτομα ενός συλλογικού οργάνου μπορεί να έχουν ευθύνη για την απόφασή τους (π.χ. αν η απόφαση δεν είναι σύμφωνη με τον νόμο).