Ο Ν. Καζαντζάκης στα μυθιστορήματα, κυρίως, και σε άλλα έργα του αξιοποιεί πολύ τον λαϊκό αποφθεγματικό λόγο, ως λόγο αληθοφάνειας και πειστικότητας, όπως φαίνεται και από τα δοσμένα γνωμικά. Αποφθεγματικός λέγεται ο σύντομος λόγος και κατηγορηματικά διατυπωμένος, που εμπεριέχει μία αναμφισβήτητη σύντομη κρίση, διατυπωμένη ως γνωμικό. Να μελετήσετε τα αποφθέγματα από έργα του Ν. Καζαντζάκη και να γράψετε στο πλαίσιο ποιο σας έκανε εντύπωση και γιατί.
- «Το άστρο πεθαίνει, μα το φως ποτέ του‧ τέτοια η κραυγή της ελευτερίας.» (Ασκητική, σελ. 73)
- «Άνθρωπος, πάει να πει χρήσιμος στον τόπο του.» (Αναφορά στον Γκρέκο, σελ.114)
- «Όταν υψώνεσαι σε μια γενναία πράξη, η ράτσα σου αλάκερη υψώνεται και αντρειεύει.» (Ασκητική, σελ. 36)
- «Σαν τη λογιάσεις μια δουλειά, όρτσα και μη φοβάσαι‧ αμόλα τη τη νιότη σου και μην τηνε λυπάσαι.» (Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά, σελ. 218)
- «Η φυγή δεν είναι νίκη, τ’ όνειρο είναι τεμπελιά, και μόνο το έργο μπορεί να χορτάσει την ψυχή και να σώσει τον κόσμο.» (Συμπόσιον, σελ. 11)
- «Η ζωή ’ναι ένα μικρό κεράκι αναμμένο, εύκολα σβήνει, έχε το νου σου!, ξύπνα!» (Αναφορά στον Γκρέκο, σελ. 268)
- «Χρέος να φτάσουμε τους μεγάλους προγόνους. Κι ακόμα πιο πολύ: το χρέος κάθε γιου να ξεπεράσει τους γονέους.» (Αναφορά στον Γκρέκο, σελ. 209)
Με βάση τη έννοια «αποφθεγματικός λόγος» που δίνεται, να μελετήσετε τα αποφθέγματα από έργα του Ν. Καζαντζάκη και να γράψετε στο πλαίσιο ποιο σας έκανε εντύπωση και γιατί.
