Οι Σταυροφορίες έγιναν με σκοπό να απελευθερωθεί η Ιερουσαλήμ, ώστε οι χριστιανοί να μπορούν ελεύθερα να πηγαίνουν να προσκυνούν τους Αγίους Τόπους. Η Α΄ Σταυροφορία ξεκίνησε, λοιπόν, όταν ο Πάπας κήρυξε ιερό πόλεμο για την απελευθέρωση των Αγίων Τόπων.
Ωστόσο, οι καταστροφές, οι σφαγές και η δημιουργία αποικιακών κρατών κατά τη διάρκεια των Σταυροφοριών, δεν είχαν καμία σχέση με τον αρχικό ωραίο σκοπό. Οι Άραβες, μάλιστα, μιλούν για «φράγκικο πόλεμο» και «φράγκικες εισβολές».
Ο Σουλτάνος της Νίκαιας γράφει πως, αν και οι Φράγκοι κραύγαζαν ότι ήρθαν να εξολοθρεύσουν τους μουσουλμάνους, κατέστρεφαν και έκλεβαν ακόμη και χριστιανικές εκκλησίες. Επίσης, άρπαζαν από τα ελληνικά χωριά τις αποθηκευμένες σοδειές και έσφαζαν αλύπητα όσους χωρικούς προσπαθούσαν να αντισταθούν.
Στη Δαμασκό, Άραβες ιστορικοί αναφέρουν πως «οι Φράγκοι κατέσφαξαν τον τούρκικο στρατό, σκότωσαν, λεηλάτησαν και έπιασαν πολλούς αιχμαλώτους που τους πούλησαν για σκλάβους».
Η πόλη της Αντιόχειας παραδόθηκε στο αίμα και τη φωτιά. Άραβας χρονικογράφος αναφέρει πως «επί τρεις μέρες πέρασαν τον κόσμο από την κόψη του σπαθιού, σκοτώνοντας περισσότερους από 100.000 ανθρώπους και αιχμαλωτίζοντας πολλούς». Τελικά, οι Φράγκοι γκρέμισαν τα τείχη και έβαλαν φωτιά σε κάθε σπίτι.
Όσο για τα Ιεροσόλυμα, τον βασικό στόχο τους, οι Σταυροφόροι τα κατέλαβαν μετά από πολιορκία 40 ημερών. Σύμφωνα με Άραβες ιστορικούς, πολεμιστές με πανοπλίες ξεχύθηκαν στους δρόμους με γυμνά σπαθιά, σκοτώνοντας αμάχους. Στη συνέχεια, οι Σταυροφόροι έβαλαν φωτιά στην εβραϊκή συνοικία, συνέλαβαν και βασάνισαν τους ορθόδοξους ιερείς και άρπαξαν το πολυτιμότερο κειμήλιο της ιερής πόλης, τον Τίμιο Σταυρό.