− Την τρίτη περίοδο, 15-18ος αιώνας, που έχουμε το μεγάλο ιστορικό, θλιβερό γεγονός της ελληνικής ιστορίας, την άλωση της Κωνσταντινούπολης, 15ος αιώνας, 1453. Και αυτό βέβαια στο αρχικό διάστημα σημαίνει πολλά. Σημαίνει έλλειψη οργανωμένης παιδείας, πράγμα που έχει σχέση και με τη γλώσσα, αλλά έχουμε κάτι θετικό που πρέπει να το πούμε, ότι αυτή την περίοδο, επειδή είπαμε ότι έχουν αρχίσει ήδη οι διάλεκτοι, αυτή την περίοδο έχουμε λογοτεχνία που γράφεται σε τοπικές διαλέκτους. Δηλαδή, έχουμε κρητική λογοτεχνία, γραμμένη σε κρητική διάλεκτο, ροδιακή, κυπριακή, που μιλάμε για την Κύπρο μας, και έχουμε και επτανησιακή, βεβαίως. Έχουμε, λοιπόν, λογοτεχνίες που πλέον γράφονται σε τοπικές διαλέκτους. −Αναπτύσσονται πλέον οι τοπικές διάλεκτοι, τα ιδιώματα. −Βεβαίως.