Ο Χ. Ιναλτζίκ περιγράφει τις υποχρεώσεις των χωρικών προς τον σπαχή στο οθωμανικό σύστημα τιμαρίων, αναδεικνύοντας τόσο τα βάρη όσο και τα νομικά όρια αυτής της σχέσης.
Για να διευκολύνουν την εγκατάσταση του σπαχή στο χωριό, οι οθωμανικοί […] επέβαλλαν στους χωρικούς κάποιες μικρές εργατικές υπηρεσίες. Έπρεπε να χτίσουν την αποθήκη, όχι όμως και το σπίτι του σπαχή· έπρεπε να κουβαλούν τις δεκάτες του στην αποθήκη του ή στο παζάρι, εκτός κι αν το παζάρι απείχε πάνω από μιας ημέρας δρόμο. Έπρεπε να βοηθάνε στο θέρισμα των λιβαδιών του σπαχή, όχι όμως και να κουβαλάνε το άχυρο στην αποθήκη του. Αν ο σπαχής επισκεπτόταν το χωριό, ο χωρικός έπρεπε να του προσφέρει φιλοξενία για τρεις ημέρες, συντηρώντας τόσο αυτόν όσο και το άλογό του. Επίσης, ο νόμος κατοχύρωνε το έθιμο οι χωρικοί να προσφέρουν δώρα στον σπαχή τις γιορτές. Σε ορισμένα μέρη συνεχίστηκε το έθιμο να δουλεύουν οι χωρικοί για μία με τρεις μέρες στον κλήρο του σπαχή.