Η κατοχύρωση της γυναικείας ψήφου στην Ελλάδα

Η πλήρης κατοχύρωση των πολιτικών δικαιωμάτων των γυναικών το 1952, έγινε με το Νόμο 2159, που ψηφίστηκε στις 7 Ιουνίου, με ψήφους 72 υπέρ, 64 και 3 λευκά, και προέβλεπε την υποχρεωτική εγγραφή των Ελληνίδων άνω των είκοσι ενός ετών στους εκλογικούς καταλόγους και την παροχή του δικαιώματος της ψήφου στις βουλευτικές εκλογές με ίδιους όρους με τους άνδρες. Παράλληλα, το άρθρο 2 προέβλεπε τη δυνατότητα να εκλέγονται βουλευτές μετά τη συμπλήρωση του εικοστού πέμπτου έτους. […] γυναίκες εκλογείς συμμετείχαν για πρώτη φορά σε βουλευτικές εκλογές σε τοπική αναπληρωματική εκλογή στη Θεσσαλονίκη, τον Ιανουάριο του 1953, […], οπότε εκλέχτηκε η Ελένη Σκούρα του Ελληνικού Συναγερμού, πρώτη ελληνίδα βουλευτής. Μαζί με τη Βιργινία Ζάννα του Κόμματος των Φιλελευθέρων (και γενική γραμματέα του Συνδέσμου υπέρ των Δικαιωμάτων της Γυναικός) καθώς και τρεις ανεξάρτητες υποψήφιες, τη Μερόπη Βασιλικού, τη Σταυρούλα Κωστοπούλου και την Αγγελική Τσάκωνα, αποτελούν τις πέντε πρώτες γυναίκες που υπήρξαν υποψήφιες για το βουλευτικό αξίωμα.

Πηγή: Μάρω Παντελίδου Μαλούτα, Μισός αιώνας γυναικείας ψήφου, μισός αιώνας γυναίκες στη Βουλή, Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων, Αθήνα 2007, σσ. 39-41.