1. Το υλικό από τη Βικιπαίδεια για τον Γιόχαν Φάουστ: el.wikipedia.org
2. Το παρακάτω κείμενο (κείμενο του Γιώργου Λίλλη) και η εικόνα, που είναι από τη σελίδα «Το μήνυμα του Φάουστ»: oanagnostis.gr

   Ο πραγματικός Φάουστ γεννήθηκε κατά πάσα πιθανότητα περί το 1480 στην νότια Γερμανία και πέθανε το 1539 ή το 1540 στο Στάουφεν του Μέλανα δρυμού. Σχεδόν πενήντα χρόνια μετά τον θάνατό του, το 1587, κυκλοφορεί ανώνυμα ένα ολιγοσέλιδο βιβλίο που έφερε τον τίτλο Η ιστορία του Δρος Γιόχαν Φάουστ του διαβόητου θαυματοποιού που επιδίδονταν στην μαύρη μαγεία. Ο συγγραφέας της ιστορίας παραμένει ακόμα και σήμερα άγνωστος. Το βιβλίο δεν αφήνει την παραμικρή αμφιβολία πως το πρόσωπο στο οποίο αναφέρεται δεν είναι φανταστικό. Μέχρι τα τέλη του 16ου αιώνα είχε ήδη αποκρυσταλλωθεί ο μύθος του περιπλανώμενου μάγου. Απόδειξη ότι ήταν υπαρκτό πρόσωπο είναι πως ο Επίσκοπος Γεώργιος Γ΄ κατέβαλε ένα υψηλό ποσό για την σύνταξη του Φάουστ, όπου στα έγγραφα που διασώζονται αναφέρεται ως ωροσκόπος. Λίγα χρόνια αργότερα, το δημοτικό συμβούλιο της Νυρεμβέργης του απαγορεύει την είσοδο στην πόλη.
   Το ότι ο συγγραφέας της ιστορίας παρέμεινε άγνωστος φανερώνει πως πενήντα χρόνια αργότερα το όνομα του Φάουστ προκαλούσε ακόμα υποψίες ότι όσο ζούσε εξασκούσε την μαύρη μαγεία και πως είχε συνθηκολογήσει με τον διάβολο, παράπτωμα που εκείνη την εποχή θα μπορούσε να τον κρίνει ένοχο θανάτου. Ο Φάουστ θα ολοκληρώσει τις θεολογικές του σπουδές, όμως θα εγκαταλείψει γρήγορα την θεολογία. Αρχίζει να μελετά χαλδαϊκά, περσικά, αραβικά και ελληνικά, συμμετέχει σε επικλήσεις πνευμάτων και μαγικές τελετουργίες. Σπουδάζει ιατρική, καταγίνεται με την αστρολογία και τα μαθηματικά.
   Ένα βράδυ επικαλείται τον Διάβολο όπου εκείνος εμφανίζεται με το όνομα Μεφιστοφελής όπου συνάπτουν μια συμφωνία όπου θα υπηρετεί πιστά τον Φάουστ έτσι ώστε να κατακτήσει την απόλυτη γνώση, με τίμημα, μετά από 24 χρόνια να του πάρει ο Διάβολος την ψυχή.
   Ο Φάουστ με την βοήθεια του Μεφίστο επιδίδεται στην σύνταξη ημερολογίων, προσφέρει τις υπηρεσίες του ως αστρολόγος, προλέγει το μέλλον, ταξιδεύει, γνωρίζοντας τον τότε γνωστό κόσμο, μέχρι που επιστρέφει και εγκαταλείπει με βία τα εγκόσμια. Ένας περιπλανώμενος τυχοδιώκτης ή ένας άνθρωπος που αναζητούσε επίμονα την αλήθεια; Όποιος κι αν ήταν ο λόγος, όποιος και να ήταν ο ίδιος, ένας καιροσκόπος, ένας τσαρλατάνος ή τελικά ένας μεγάλος μάγος, αυτό που έχει σημασία είναι πως η ιστορία του ενέπνευσε τον Γκαίτε.

3. Το παρακάτω κείμενο και η εικόνα από άρθρο του Γιώργου Βαϊλάκη στη σελίδα: popaganda.gr

   Οι ιστορίες για έναν άνθρωπο που πουλάει την ψυχή του στον διάβολο εντοπίζονται σε ουκ ολίγες λαϊκές παραδόσεις. Άλλωστε, η ιδέα ότι κάποιος συνδιαλέγεται με το κακό αποσκοπώντας σε ένα -διόλου ευκαταφρόνητο- ίδιον όφελος, έχει μια διαχρονική γοητεία. Και, βέβαια, η πιο γνωστή περίπτωση τέτοιας ανίερης συμφωνίας είναι εκείνη του Φάουστ στο ομώνυμο έργο του Γκαίτε.
   Σε αυτήν ο Διάβολος-Μεφιστοφελής με τα μαγικά του τεχνάσματα δεν δυσκολεύεται να πείσει τον πρωταγωνιστή ότι μπορεί να του δώσει ξανά τα νιάτα του, με αντάλλαγμα εκείνος να του πουλήσει την ψυχή του. Σε κάθε περίπτωση, το πρότυπο του Φάουστ βασίζεται σε ένα υπαρκτό ιστορικό πρόσωπο που γεννήθηκε γύρω στο 1480 στο Κίντλιγκεν της Γερμανίας και αυτοπαρουσιαζόταν ως Μάγιστρος Γεώργιος Σαμπέλικους, Φάουστους υιός, «κεφαλή των νεκρομαντών, αστρολόγος, χειρομάντης, αερομάντης, πυρομάντης, δεύτερος στην υδρομαντεία».
   Εικάζεται ότι έχαιρε σημαντικής αναγνώρισης ως αστρολόγος, αφού οι Γερμανοί πρίγκιπες τον πλήρωναν ένα ποσό εφάμιλλο της αξίας ενός αλόγου, για ένα μόνο ωροσκόπιο! Σίγουρα ο πραγματικός Φάουστους ήταν μία ξεχωριστή -και αμφιλεγόμενη- φυσιογνωμία της εποχής του που περιπλανιόταν σε όλη τη Γερμανία και ήταν ευρύτερα αποδεκτός για τις επιδόσεις του στις μαντικές τέχνες.
   Όταν πέθανε από μία αιφνίδια έκρηξη χημικών κατά τη διάρκεια ενός πειράματος, η φήμη του άρχισε να αποκτάει μυθικές διαστάσεις. Το 1587, ο Σπίης, ένας βιβλιοπώλης στη Φραγκφούρτη, δημοσίευσε την «Ιστορία της επάρατης ζωής και του αντάξιού της θανάτου του Δόκτορος Ιωάννου Φάουστους», που μεταφράστηκε σχεδόν αμέσως στα αγγλικά.
   Ο συγγραφέας αυτής της ιστορίας συγκέντρωσε ό,τι άκουσε και διάβασε για τον Φάουστους: από τις περιπέτειές του στις βασιλικές αυλές μέχρι την «αφοσίωσή» του στον Διάβολο. Ο Φάουστους, μέσα από εκείνες τις σελίδες, αναδεικνύεται ως μία πληθωρική προσωπικότητα καταδικασμένη να αναζητάει τη γνώση με κάθε τίμημα.
   Δεν είναι, λοιπόν, τυχαίο που ο Κρίστοφερ Μάρλοου (1564-1593) εντυπωσιάστηκε από αυτήν τη διαχρονική επικαιρότητα του πόθου για πλήρη γνώση, δράση, αλλά και ηδονή. Κάπως έτσι πρόκυψε η «Τραγική ιστορία της ζωής και του θανάτου του Δόκτορα Φάουστους» (1588 ή 1589) του Μάρλοου. Αυτό που κατάφερε ο Άγγλος συγγραφέας ήταν να εκσυγχρονίσει τον μεσαιωνικό διάβολο, με τον Μεφιστοφελή να είναι πολύξερος και να γνωρίζει σε βάθος τη θεολογία του αντιπάλου του, ενώ σίγουρα αποδεικνύεται πιο επιδέξιος από τον Φάουστους στη διαλεκτική.

# Οθόνη Βοήθειας

Συγκεντρωμένες πληροφορίες για τον Γιόχαν Φάουστ.

# Καρτέλα Συντελεστών