Υπάρχει ένα μοχθηρό πρόσωπο
πίσω από κάθε κάθισμα της ψυχής μου,
ένα πρόσωπο που γελάει στον καθένα.
Ηλίθιοι και ανόητοι
που τρέχουν πάντα πίσω
από τις άχρηστες δόξες του κόσμου
και που δεν φαντάζονται καθόλου
πόσο κοστίζει
σε πόνο η ποίηση.
Η ποίηση είν’ ένα κάστρο μοναξιάς
με κάποιο σπανίως παράθυρο
από ραγίσματα ευθυμίας. 

 

Alda Merini, «Υπάρχει ένα μοχθηρό πρόσωπο», Γη της αγάπης, Ποιήματα- Διηγήσεις- Αφορισμοί, στο Θεϊκή μανία-Επιλεγμένα ποιήματα 1951-2008, εκδόσεις Ρώμη, Θεσσαλονίκη 2020, σελ. 161