Α΄ φάση: Πριν την ανάγνωση του λογοτεχνικού βιβλίου – Προαναγνωστικό στάδιο: Βασικός παράγοντας για τη βίωση της λογοτεχνικής εμπειρίας είναι η προετοιμασία του περιβάλλοντος με προκαταρκτικές και προπαρασκευαστικές δραστηριότητες, οι οποίες προετοιμάζουν τους/τις μαθητές/τριες γνωστικά και ψυχολογικά και διεγείρουν την αναγνωστική τους περιέργεια και επιθυμία, προκειμένου να δεχτούν το επικείμενο λογοτεχνικό γεγονός.
Συνεπώς, κατά τη φάση αυτή χτίζονται «γέφυρες» μεταξύ του βιβλίου και των μαθητών/τριών, δημιουργείται κλίμα δεκτικότητας και κινητοποιείται το ενδιαφέρον τους.

Β΄ Φάση: Κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης του λογοτεχνικού βιβλίου – Αναγνωστικό στάδιο: Το βιβλίο χωρίζεται σε τμήματα (ενότητες/κεφάλαια/μέρη) και κάθε τμήμα δομείται σε τρία μέρη: πριν την ανάγνωση, κατά την ανάγνωση, μετά την ανάγνωση. Εφαρμόζονται η σιωπηλή και μεγαλόφωνη ανάγνωση, ατομική και ομαδική, στην τάξη ή στο σπίτι, αξιοποιείται το «Αναγνωστικό Ημερολόγιο» και γίνεται συζήτηση εντός της τάξης, με σκοπό τη μεθοδικότερη προσέγγιση του βιβλίου.
Ο ρυθμός της επεξεργασίας των τμημάτων, ενδέχεται να είναι στην αρχή αργός και στη συνέχεια να επιταχυνθεί. Οι μαθητές/τριες «αναδημιουργούν» και ανασυνθέτουν το κείμενο, ενσωματώνουν τις σκέψεις τους και συμμετέχουν σε ατομικές ή ομαδικές δραστηριότητες.
Η αναγνωστική στάση γίνεται στο πλαίσιο της συναλλακτικής διάδρασης μεταξύ αναγνώστη και κειμένου και απαντώνται ερωτήματα όπως «τι λέει;» το κείμενο, «πώς το λέει;» και «πώς το εννοεί;».
Σημειώνουμε, επίσης, ότι μπορεί ο/η εκπαιδευτικός να λαμβάνει υπόψη του και τη λειτουργία της «ανεστραμμένης» ή «αντίστροφης τάξης», κατά την οποία το διδακτικό αντικείμενο δεν αναπτύσσεται μόνο στην τάξη αλλά και κατά την ανάγνωσή του στο σπίτι.

Γ΄ Φάση: Μετά την ολοκλήρωση της ανάγνωσης όλου του λογοτεχνικού βιβλίου – Μεταναγνωστικό στάδιο: Πρόκειται για την αναστοχαστική φάση κατά την οποία γίνεται μια γενική επισκόπηση και τελική σύνθεση του βιβλίου στην ολότητά του. Με άλλα λόγια τίθεται ο κριτικός στοχασμός του/της αναγνώστη/τριας ως προ το θέμα του βιβλίου και τη στάση του/της συγγραφέα απέναντι σε αυτό.
Προτείνονται δραστηριότητες συνολικής θεώρησης, οι οποίες είναι απαραίτητες ώστε να διασφαλιστεί η έμφαση από το μερικό στο ολόκληρο. Τέτοιες δραστηριότητες εξοικείωσης με τις συγγραφικές τεχνικές εδραιώνουν μια ουσιαστική σχέση με τη λογοτεχνία και αποτελούν σημαντική παράμετρο του εγχειρήματος με σκοπό να κερδηθεί το «στοίχημα» της διδασκαλίας του αυτοτελούς λογοτεχνικού έργου.