Το μικροδιήγημα (νανοδιήγημα, διήγημα μπονζάι, ή απλώς μπονζάι) είναι μια σύντομη πεζογραφική φόρμα που τα βασικά της ειδοποιητικά χαρακτηριστικά είναι η πλοκή και ο μικρός αριθμός λέξεων, ενώ η υπαινικτικότητα, η αφαιρετική περιγραφή και το συχνά ανοιχτό τέλος είναι κάποια ακόμη χαρακτηριστικά του. Η ενεργή συμμετοχή του αναγνώστη, που καλείται να συμπληρώσει την πλοκή, είναι εξίσου σημαντική. Εγκαινιάστηκε το 1992 από την ανθολογία των Τζέημς Τόμας, Ντένις Τόμας και Τομ Χαζούκα με τίτλο «Flash Fiction». Από τότε το πεζογραφικό αυτό υποείδος του διηγήματος έχει πραγματοποιήσει μια εκπληκτική διαδρομή σε πολλές χώρες και γλώσσες, θυμίζοντας την ανάλογη πορεία του χαϊκού εκτός Ιαπωνίας (π.χ. ιστολόγια, ανθολογίες)
Η συντομότερη μορφή, μια ιστορία έξι λέξεων υπονοούμενης πλοκής αποδίδεται στον Χέμινγουεϊ: «Για πούλημα: παιδικά παπούτσια, εντελώς αφόρετα». Ο Πόε, που θεωρείται ως ένας από τους πατέρες του είδους, λέει ότι το διήγημα πρέπει να διαβάζεται σε μια καθισιά (in one sitting), δηλαδή να είναι εξαιρετικά σύντομο.
Απέναντι σε όλα αυτά, το «Πλανόδιον» εισηγείται και εγκαινιάζει τον όρο «Μπονζάι», έναν πλατιά διαδεδομένο διεθνή φυτοκομικό όρο, που στη λογοτεχνική μας παράδοση μας οδηγεί φυσιολογικά στη σολωμική μεταφορά: «Εφάρμοσε εις την πνευματική μορφή την ιστορία του φυτού». Σύμφωνα με το λεξικό της «Βικιπαίδειας» το «Μπονζάι» είναι τέχνη. Είναι η τέχνη της αισθητικής σμίκρυνσης των δέντρων ή της ανάπτυξης ξυλωδών φυτών σε σχήμα δέντρου, πάντοτε σε φορητά δοχεία. Στις «ιστορίες Μπονζάι» που εισηγείται το «Πλανόδιον», η καλλιτεχνική με την οργανική αναλογία παραμένουν δραστικά αλληλέγγυες.

Για περισσότερες πληροφορίες βλ. selidodeiktes.greek-language.gr