Οι ποιητές του φέισμπουκ
τις νύχτες στήνουν καραούλι στις λεξούλες.
Μόλις τις δουν να ξεπροβάλλουν αχνιστές
ορμούν και τις αρπάζουν με τέχνη περισσή.
Ύστερα τις κλειδώνουν στα συρτάρια τους
για να τις ανασύρουν με την πρώτη ευκαιρία.
Κι όταν με τον καιρό ξεχαστεί η αρπαγή
λύνουν τις αλυσίδες και τις ρίχνουν
στο παζάρι της πασαρέλας.
Με τις πληγές και λαβωματιές να στάζουν...
Αχ, και ποιος θα σας λυπηθεί
μικρές λεξούλες μου
με τόση παγωνιά τριγύρω...

Εύα Νεοκλέους, Λευκή Σελίδα, εκδόσεις Το Ροδακιό, Αθήνα 2020, σ. 46