Την παραμονή, το απόγευμα της Παρασκευής, στο σπίτι γίνονται διάφορες προετοιμασίες. Ετοιμάζεται το τραπέζι που αντιπροσωπεύει τον βωμό. Πάνω στο τραπέζι τοποθετούνται δύο ψωμιά, αναμμένα κεριά και κρασί, τα οποία τονίζουν την ιερότητά του. Τα ψωμιά συμβολίζουν τη διπλή μερίδα του μάννα που έριχνε ο Θεός στους Ισραηλίτες την Παρασκευή, όταν διέσχιζαν την έρημο, για να μην αναγκαστούν να μαζέψουν μάννα την αγία ημέρα του Σαμπάτ. Τα κεριά συμβολίζουν την εντολή «να θυμάσαι» και «να τηρείς» την ημέρα του Σαββάτου. Το κρασί είναι σύμβολο ευλογίας και χαράς. Την Παρασκευή το βράδυ ο πατέρας βάζει τα χέρια του στο κεφάλι των παιδιών του και τα ευλογεί. Συγχρόνως, εύχεται να μεγαλώσουν σύμφωνα με τις παραδόσεις των προγόνων του λαού του Ισραήλ. Το πρωί του Σαββάτου οι πιστοί συγκεντρώνονται στη Συναγωγή για την ανάγνωση της Πεντατεύχου και τη συλλογική προσευχή. Στη διάρκεια της μέρας έχουν καθοριστεί τρία γεύματα, το πιο σημαντικό όμως είναι το τελευταίο αργά το απόγευμα: το γεύμα του Σαμπάτ. Κατά τη διάρκεια του φαγητού ψάλλονται οι επιτραπέζιοι ύμνοι που μιλούν για το θείο δώρο του Σαμπάτ. Η μέρα κλείνει με την τελετή αποχαιρετισμού του Σαμπάτ με κρασί ή άλλα ποτά, αναμμένα κεριά και αρωματικά λουλούδια.