Το Ολοκαύτωμα ήταν η οργανωμένη και συστηματική δίωξη και δολοφονία έξι εκατομμυρίων Ευρωπαίων Εβραίων από το ναζιστικό γερμανικό καθεστώς και τους συνεργάτες του. Ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 1933, όταν ο Αδόλφος Χίτλερ και το Ναζιστικό Κόμμα κατέλαβαν την εξουσία στη Γερμανία. Έληξε τον Μάιο του 1945, όταν οι Συμμαχικές Δυνάμεις νίκησαν τη ναζιστική Γερμανία στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο αντισημιτισμός ήταν μέρος της ιδεολογίας του Χίτλερ και του ναζιστικού κόμματος. Το γερμανικό καθεστώς θέσπισε ρατσιστικούς νόμους, όπως τους Νόμους της Νυρεμβέργης το 1935. Σύμφωνα με αυτούς, Γερμανοί πολίτες θεωρούνταν μόνο όσοι είχαν «γερμανικό αίμα», οι Άρειοι. Οι μη Άρειοι δεν θεωρούνταν πολίτες, αλλά κατώτερα πλάσματα ή υπάνθρωποι. Επίσης, οι νόμοι απαγόρευαν γάμους και σεξουαλικές σχέσεις ανάμεσα σε Γερμανούς και Εβραίους, καθώς και κάθε είδους σχέση. Από το 1938 οι Ναζί άρχισαν να εντείνουν τα μέτρα κατά των Εβραίων. Καταστρέφονταν συναγωγές, γίνονταν μαζικές συλλήψεις και πραγματοποιούνταν πογκρόμ (Νύχτα των Κρυστάλλων, Νοέμβριος 1938). Με την έναρξη του πολέμου το 1939, στις πρωτεύουσες των χωρών που οι Γερμανοί κατακτούσαν, δημιουργούνταν γκέτο όπου συγκεντρώνονταν οι Εβραίοι, αποκομμένοι από κάθε επαφή με τον έξω κόσμο και οποιαδήποτε βοήθεια. Ταυτόχρονα άρχισαν να κατασκευάζονται στρατόπεδα συγκέντρωσης μέσα στη Γερμανία (Νταχάου, Μπέλζεν) στα οποία αποστέλλονταν οι Εβραίοι που ήταν ήδη απομονωμένοι και εξαθλιωμένοι στα γκέτο. Οι διώξεις κατά των Εβραίων έφτασαν στο αποκορύφωμά τους μέσα από ένα σχέδιο το οποίο οι Ναζί ηγέτες ονόμασαν Τελική Λύση του Εβραϊκού Ζητήματος και τέθηκε σε εφαρμογή μεταξύ των ετών 1941 και 1945. Καθετί αποφασίστηκε και οργανώθηκε συστηματικά στην παραμικρή λεπτομέρεια από ανθρώπους μορφωμένους, που όμως πίστευαν βαθιά πως ο κάθε Εβραίος ήταν εχθρός του γερμανικού λαού και γι’ αυτό έπρεπε να εξοντωθεί. Δημιουργήθηκαν τα ονομαζόμενα στρατόπεδα εξόντωσης ή στρατόπεδα θανάτου εκτός Γερμανικού εδάφους, στις κατεχόμενες χώρες, κυρίως στην Πολωνία, όπως τα Κέλμνο, Μπέλζεκ, Σομπιμπόρ, Τρεμπλίνκα, Άουσβιτς-Μπίρκεναου. Η μεταφορά των κρατουμένων γινόταν κάτω από τρομερές συνθήκες με τη χρήση αμαξοστοιχιών που προορίζονταν για τη μεταφορά ζώων. Πολλοί πέθαιναν από τις κακουχίες μέσα στα τρένα, πριν καν φτάσουν στον προορισμό τους. Στα στρατόπεδα θανάτου οι Ναζί κατασκεύασαν θαλάμους αερίων, δηλαδή ειδικά διαμορφωμένα δωμάτια που γέμιζαν με δηλητηριώδη αέρια, αυξάνοντας τη δολοφονική αποτελεσματικότητα και περιορίζοντας ταυτόχρονα την προσωπική εμπλοκή των στρατιωτών. Περίπου 6.000 Εβραίοι δολοφονούνταν εκεί καθημερινά. Οι Ναζί πραγματοποίησαν τις εκκαθαρίσεις με μεγάλη μυστικότητα.