1. Ο Σιντάρτα Γκαουτάμα (560-­480 π.Χ.), που στη συνέχεια έγινε ο γνωστός Βούδας, γεννήθηκε σε ένα πριγκιπάτο στην περιοχή του σημερινού Νεπάλ στη βόρεια Ινδία. Οι γονείς του, βασιλιάδες του κρατιδίου, του έδωσαν το όνομα Σιντάρτα που σήμαινε «αυτός που πέτυχε το σκοπό του».
2. Ο πατέρας του φρόντιζε ώστε ο γιος του να μη γνωρίσει τη δυστυχία. Όταν κάποτε ο Σιντάρτα βγήκε από το παλάτι για να γνωρίσει τους υπηκόους του, είχε τρεις συναντήσεις που τον συγκλόνισαν. Συνάντησε έναν γέροντα, έναν άρρωστο και έναν νεκρό στην πυρά. Η τριπλή αυτή συνάντηση του αποκάλυψε πως τη ζωή δεν την κυβερνά η επιθυμία και η χαρά, αλλά ο πόνος και ο θάνατος. Κατόπιν συναντήθηκε με έναν περιπλανώμενο ασκητή, που παρά τη φτώχεια του, το πρόσωπό του ήταν γεμάτο χαρά και γαλήνη. Αυτή η τέταρτη συνάντηση παρηγόρησε τον Σιντάρτα γιατί του έδειξε ότι υπάρχει οδός σωτηρίας. Έτσι πήρε την απόφαση να εγκαταλείψει την πριγκιπική ζωή και να γίνει ασκητής, αναζητώντας έναν τρόπο απελευθέρωσης από τον αιώνιο κύκλο της ύπαρξης (σαμσάρα).
3. Για χρόνια ο Σιντάρτα αναζήτησε την απολύτρωση στην πιο αυστηρή άσκηση. Πολλοί ήταν αυτοί που θαύμασαν τις προσπάθειές του και αποφάσισαν να γίνουν μαθητές του. Όμως, οι σκληρές στερήσεις κόντεψαν να τον οδηγήσουν στον θάνατο. Τότε συνειδητοποίησε ότι η υπερβολή δεν τον οδηγεί στον σκοπό του δηλαδή στην απελευθέρωση και αποφάσισε να διακόψει τη νηστεία. Όταν οι ασκητές που βρίσκονταν μαζί του είδαν τον Σιντάρτα να σταματά τη νηστεία τρώγοντας βραστό ρύζι, τον εγκατέλειψαν γιατί τον θεώρησαν αδύναμο ως προς τη θέληση άνθρωπο.
4. Αφού περιπλανήθηκε μόνος του, κάποια στιγμή κάθισε κάτω από ένα δέντρο αποφασισμένος να μη σηκωθεί αν δεν πετύχει τον φωτισμό και δεν λύσει τα προβλήματα της ύπαρξης. Βυθισμένος στην απόλυτη περισυλλογή κάτω από το δέντρο (μπόντι) απέκτησε τη Φώτιση και έγινε Βούδας (Buddha) δηλαδή «φωτισμένος» ή «Αφυπνισμένος». Τις ανακαλύψεις του τις αποκάλεσε «Τέσσερις Ευγενικές Αλήθειες».
5. Αποφάσισε πως έπρεπε να κηρύξει τη λυτρωτική του εμπειρία και άφησε τον τόπο του φωτισμού του. Έφτασε στο Μπεναρές όπου στον κήπο των ελαφιών έκανε το πρώτο του κήρυγμα για τις 4 ευγενείς αλήθειες που αποτελούν τη βασική διδασκαλία του βουδισμού: πρώτη η αλήθεια του πόνου, δεύτερη η αλήθεια της αιτίας του πόνου, τρίτη η αλήθεια της άρσης του πόνου, τέταρτη η αλήθεια της μέσης οδού. Με το κήρυγμα αυτό έθεσε σε κίνηση τον τροχό της διδασκαλίας του και οι πέντε ασκητές που το άκουσαν έγιναν οι πρώτοι μαθητές του.
6. Για 40 χρόνια ο Βούδας διέσχιζε με τους μαθητές του ολόκληρη την περιοχή του Γάγγη κι έφτανε μέχρι τους πρόποδες των Ιμαλαΐων κηρύττοντας σε όλους τους ανθρώπους, ανεξαιρέτως σε φτωχούς και πλούσιους, δικαίους και αδίκους, σοφούς και αγράμματους και σε ανθρώπους από όλες τις κάστες, χωρίς να κάνει διάκριση. Ίδρυσε μοναστήρια και δημιούργησε τάγμα γυναικών μοναχών. Πέθανε σε ηλικία 80 ετών. Το σώμα του αποτεφρώθηκε και τα εναπομείναντα λείψανά του τοποθετήθηκαν σε στούπες (ναοί) που ανοικοδομήθηκαν προς τιμήν του.