Ο "Κομφούκιος" (551-479 π.Χ.) υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους διδασκάλους και ηθικο-φιλόσοφους του κόσμου και ο κατεξοχήν σοφός της Κίνας. Καθόρισε με τις απόψεις του την ανάπτυξη του κινεζικού πολιτισμού, διαμόρφωσε το ήθος και τον συντηρητικό δυναμισμό του. Το όνομα "Κομφούκιος" είναι η εξελληνισμένη λατινική απόδοση του κινεζικού Κουνγκ φου-τζου, που σημαίνει ο "διδάσκαλος ή ο φιλόσοφος Κουνγκ". Tο μεγαλύτερο μέρος της ζωής του το πέρασε στη μελέτη, τα ταξίδια και κυρίως στη διδασκαλία, στην οποία αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά, συγκεντρώνοντας κοντά του πολλούς νέους για να σπουδάσουν ιστορία, φιλοσοφία, ηθική και ιδιαίτερα τις θεμελιώδεις αρχές σχετικά με τη διοίκηση και την κοινωνική συμπεριφορά. Λέγεται ότι οι μαθητές έφτασαν συνολικά τους 3000. Βασική μέθοδός του ήταν οι ερωταποκρίσεις. Οι διδασκαλίες του είναι συγκεντρωμένες στα Ανάλεκτα, μια συλλογή από σκέψεις και απαντήσεις του, που επιμελήθηκαν οι μαθητές του. Ο "Κομφούκιος" δεν μπορεί να θεωρηθεί θρησκευτικός ηγέτης ή προφήτης. Αντιμετώπισε τη θρησκεία ως απαραίτητο στοιχείο για την τάξη μέσα στο κράτος και την κοινωνία. Αποδέχτηκε την πατροπαράδοτη κινέζικη ευσέβεια με τη βεβαιότητα ότι υπάρχει στο σύμπαν μια υπέρτατη δύναμη που στηρίζει την αρμονία και τη δικαιοσύνη, στερέωσε τη διάχυτη κινέζικη πίστη στον Ουρανό (Τιεν) και τα προγονικά πνεύματα. Τον δρόμο του Ουρανού οφείλουν να βαδίζουν όλοι οι άνθρωποι. Καθένας πραγματώνει το αληθινό εγώ του ζώντας το θέλημα του Ουρανού. Η επίδραση του Κομφουκίου απλώθηκε με μεγάλη ταχύτητα για να κυριαρχήσει απόλυτα στην Κίνα. Με την πάροδο των αιώνων ανεγέρθηκαν σχεδόν σε κάθε πόλη ιερά προς τιμήν του μεγάλου Δασκάλου. Τιμήθηκε και λατρεύτηκε ως ο κατεξοχήν σοφός και εμπνευστής του κινεζικού λαού. Οι θαυμαστές του τον ονόμασαν μεταξύ άλλων «Μεγάλη Τελειότητα», «Διδάσκαλο δέκα χιλιάδων γενεών».