4. Η επιλογή να ζει κανείς χωρίς Θεό


Η γνώση του ανθρώπου για τον Θεό
Όσο κι αν ακούγεται ανέφικτο ή εξωπραγματικό για τις περιορισμένες ανθρώπινες δυνατότητες, ο κτιστός άνθρωπος μπορεί να γνωρίσει τον άκτιστο Θεό, αυτόν τον «ὄντως Ἄλλον», και μάλιστα προσωπικά, «πρόσωπο με πρόσωπο, όπως συζητάει κανείς με τον φίλο του» (Eξ 33, 11). Αυτό οφείλεται στο γεγονός, ότι ο ίδιος ο Θεός με την ενανθρώπηση του Υιού του φανερώθηκε προσωπικά στον άνθρωπο. Γενεσιουργός και κινητήρια αιτία αυτής της πρωτοβουλίας του Θεού είναι η αγάπη του για τον άνθρωπο: «Γιατί, ο Θεός δεν έστειλε τον Υιό του στον κόσμο για να καταδικάσει τον κόσμο, αλλά για να σωθεί ο κόσμος δι’ αυτού» (Ιω 3, 17).
Έτσι, η αγάπη υποδεικνύεται στον άνθρωπο ως η μόνη οδός γνώσης του Θεού. Ο άνθρωπος μπορεί να γνωρίσει τον Θεό, υιοθετώντας τον τρόπο με τον οποίο ο Θεός γνώρισε τον άνθρωπο, δηλαδή, μέσα από την αγάπη. Καθώς η γνώση του Θεού θεμελιώνεται στην αγάπη προς Αυτόν, με τον ίδιο τρόπο συγκροτείται το περιεχόμενο της εν Χριστώ πίστης, η οποία σηματοδοτεί μια υπαρξιακή στάση και έναν νέο τρόπο ζωής του ανθρώπου ενώπιον του Θεού, του κόσμου και των συνανθρώπων του, τόσο μέσα στην εκκλησιαστική κοινότητα όσο και έξω από αυτήν.
Σταύρος Γιαγκάζογλου, Σ., Νευροκοπλής, Α., Στριλιγκάς, Γ. (2023). Θέματα Δογματικής Θεολογίας, Β΄ Τάξη Εκκλησιαστικού Λυκείου. Αθήνα: ΥΠΑΙΘΑ/ΙΕΠ/Διόφαντος, σελ. 10-11

* * *

Πίστη και ελευθερία
Τίποτε δεν εγγυάται την ύπαρξη του Θεού. Ο άνθρωπος μπορεί διαρκώς να αμφιβάλλει και να αρνείται. Ο Θεός δεν μας υποχρεώνει να τον αναγνωρίσουμε, όπως μας υποχρεώνουν να το κάνουμε τα υλικά αντικείμενα. Είναι στραμμένος προς την ελευθερία του ανθρώπου. Η πίστη στον Θεό δεν είναι παρά μια συνάντηση στον χώρο της πνευματικής εμπειρίας.
Μπερδιάγιεφ, Ν. (1971). Βασίλειο του Πνεύματος και Βασίλειο του Καίσαρος, μτφρ. Β. Γιούλτσης. Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Πουρναρά, σελ. 37