Η θυσία ήταν η κυριότερη μορφή λατρείας. Αναπαράσταση θυσίας σε ερυθρόμορφο αττικό κρατήρα, Πόθος, Μουσείο του Λούβρου, περίπου 420 π.Χ.

Η θυσία ζώου ήταν η τελετουργική θανάτωση και η προσφορά ενός ζώου ως μέρος μια τελετουργίας. Θυσία ενός χοίρου στην αρχαία Ελλάδα, λεπτομέρεια ερυθρόμορφου αττικού κύλικα, Επίδρομος, G 112, Μουσείο του Λούβρου, περίπου 510-500 π.Χ.

Η σπονδή ήταν είδος θυσίας. Πρόκειται για προσφορά στους θεούς με έκχυση επάνω στον βωμό διάφορων υγρών, όπως κρασί, γάλα, άρωμα κ.ά. Σπονδή. Εσωτερικό αττικού ερυθρόμορφου κυπέλλου. Μάκρον, G 149, Μουσείο του Λούβρου, περίπου 480 π.Χ.

Ο βωμός χρησιμοποιούνταν για σπονδές και θυσίες σε ιερά αλλά και σε ιδιωτικούς χώρους. Βωμός με ανάγλυφη σκηνής θαλάσσιας πάλης μεταξύ του Ηρακλή και του Τρίτωνα, CA 5956, Μουσείο του Λούβρου, περίπου 550-525 π.Χ.

Το ρυτόν ήταν δοχείο για πόσιμα υγρά ή χοές κατά τη διάρκεια σχετικών τελετουργιών. Ρυτόν του Ζωγράφου των Βρυξελλών. R 330, Μουσείο του Λούβρου, περ. 470-460 π.Χ.

Το ανάθημα ήταν ένα αντικείμενο που αφιερώνεται σε ναό και σε κάποιο θεό ως ένδειξη ευγνωμοσύνης ή για εξιλέωση. Χάλκινα αγαλματίδια ζώων από την Ολυμπία. Αναθηματικά δώρα, 8ος - 7ος αιώνας π.Χ. Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας.

Ο ναός ήταν η κατοικία του θεού ή της θεάς, το κτήριο που στέγαζε το λατρευτικό άγαλμα, το οποίο βρισκόταν στο βάθος του. Ο ναός του Ηφαίστου στην Αθήνα.

Το άγαλμα του θεού ή της θεάς ή ενός ημίθεου ήρωα είναι ένα γλυπτό ομοίωμα. Αφροδίτη της Μήλου, Μουσείο του Λούβρου.