Να διαβάσετε το παρακάτω κείμενο και να γράψετε στο πλαίσιο που σας δίνεται, αν συμφωνείτε και γιατί με την άποψη του συγγραφέα: «Να βιώνεις τη φιλία σαν μια μόνιμη πρόκληση, όχι μονάχα να είσαι αποδεκτός αλλά και να αποδέχεσαι τη μοναδικότητα του άλλου».

Κάρλος Φουέντες
Φιλία

Το κείμενο είναι απόσπασμα από το κεφάλαιο «Φιλία» του Κάρλος Φουέντες, που συμπεριλαμβάνεται στο έργο του με τίτλο Σε αυτά πιστεύω. Αυτοβιογραφικά σημειώματα. Ο συγγραφέας καταθέτει στο απόσπασμα τις απόψεις του για το νόημα και την αξία της φιλίας.

  Ο,ΤΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ το βρίσκουμε στο φίλο. Πιστεύω σ’ αυτό το δώρο και το καλλιεργώ από την παιδική μου ηλικία. Σ’ αυτό δεν διαφέρω καθόλου από τους περισσότερους ανθρώπους. Η φιλία είναι το πρώτο μεγάλο γεφύρι ανάμεσα στο σπίτι και τον κόσμο. Το σπίτι, δεν έχει καμιά σημασία αν είναι ευτυχισμένο ή δυστυχισμένο, είναι το πρώτο σχολείο της σοφίας μας. Η φιλία όμως είναι εκείνη που δοκιμάζει την αντοχή της. Παίρνουμε από την οικογένεια, επιβεβαιώνουμε στη φιλία. Οι παραλλαγές, διαφορές ή ομοιότητες ανάμεσα στην οικογένεια και στους φίλους, ορίζουν τους άνισους δρόμους της ζωής μας. Ακόμα κι αν αγαπάμε το σπίτι μας, όλοι ζούμε την ανήσυχη ή ασταθή στιγμή της εγκατάλειψης (ακόμα κι αν το αγαπάμε, ακόμα κι αν παραμένουμε σ’ αυτό). Η εγκατάλειψη του σπιτιού έχει ως μόνη ανταμοιβή τη φιλία. Κι όχι μονάχα αυτό, χωρίς τη φιλία, η οικογενειακή εστία θα κατέρρεε. Η φιλία δεν διεκδικεί από την οικογένεια τις αρχές της ζωής. Τις επιβεβαιώνει, τις εξασφαλίζει, τις παρατείνει. Η φιλία ανοίγει το δρόμο στα συναισθήματα που μπορούν να αναπτυχθούν μονάχα έξω από το σπίτι. Κλεισμένα μέσα στην οικογενειακή εστία, θα μαράζωναν σαν απότιστα φυτά. Μόλις ανοίξουν οι πόρτες του σπιτιού, ανακαλύπτουμε μορφές αγάπης που αδελφώνουν την οικογενειακή εστία με τον κόσμο. Αυτές οι μορφές λέγονται φιλίες. […].
  Καιρός είναι να επιστρέψουμε στη φιλία γνωρίζοντας πως απαιτεί μια καθημερινή καλλιέργεια για να δώσει τους υπέροχους καρπούς της. Να εγκαταστήσει συμπάθειες, να απολαύσει συνάφειες. Χαρίζουμε γαλήνη ο ένας στον άλλον. Αυτοπειθαρχούμε με χαρά για να διατηρήσουμε τη φιλία. Ανακαλύπτουμε μαζί με τους φίλους τις δυνατότητες του κόσμου και απολαμβάνουμε να είμαστε μαζί. Να γελάς με τους φίλους. Να βιώνεις τη φιλία σαν μια μόνιμη πρόκληση, όχι μονάχα να είσαι αποδεκτός αλλά και να αποδέχεσαι τη μοναδικότητα του άλλου. Να ζεις τη συντροφιά των φίλων δίχως να επιτρέπεις με τίποτα και για τίποτα την αιδώ της επόμενης μέρας ή την κακολογία των απόντων. Να υπερασπίζεσαι τη φιλία από ζήλιες, φθόνους, φόβους.

Πηγή: Κάρλος Φουέντες, Σε αυτά πιστεύω. Αυτοβιογραφικά σημειώματα, εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα 2003.