Μετά τη μελέτη των κειμένων της Σ. Ζαραμπούκα Φίλοι φίλοι καρδιοφίλοι και των μύθων του Αισώπου για τη φιλία, να διαβάσετε το παρακάτω ποίημα και να σχολιάσετε τις δύο τελευταίες στροφές, συνδέοντάς τες με τον στίχο «Ξυπνάτε, φίλοι».
Εωθινόν1
Ξυπνάτε, φίλοι,
τ’ αστέρια
σβύνουν
γλυκιά αυγούλα
μας χαιρετά,
και μυρωμένο
φυσά τ’
αγέρι
και το πουλάκι
πρωτοπετά ...
Eμπρός! τρεχάτε
στης ράχαις πάνω,
στα δάση μέσα,
στις ρεμματιαίς...
χοροπηδάτε
σαν τα ελάφια
και ξαπλωθήτε
μέσ’ στης
μυρτιαίς...
κι’
αδελφωμένοι
όλοι αντάμα
ένας στου άλλου
την αγκαλιά,
γλυκά αρχήστε
να τραγουδάτε
στης ερημίας
τη σιγαλιά...
Αι! σεις που είστε
όλοι γεμάτοι
από ασήμι,
από χρυσό,
πού συλλογιέστε
πώς μια πεντάρα2
φέρνει για τόκο
λεπτό
’μισό,
πού δεν πονείτε
δεν αγαπάτε
στον κόσμον άλλο,
ή τον
π α ρ ά,
εδώ ελάτε
να ιδήτε πού είναι
η ευτυχία
και η χαρά!
Πηγή: Δημήτριος Γρ. Kαμπούρογλου, Παλαιαί Αμαρτίαι, Λυρική Συλλογή, 1874. Eκ του τυπογραφείου της Eνώσεως, 1882 (βλ. στο Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού, Νέα Ελληνική Λογοτεχνία και Πολιτισμός).
1Εωθινόν: πρωινό, εγερτήριο τραγούδι.
2Πεντάρα: πέντε λεπτά της δραχμής, ποσό ελάχιστο,
όπως και η δεκάρα.