Να διαβάσετε το πληροφοριακό υλικό για την περιοχή της Κωνσταντινούπολης στην οποία βρισκόταν το σπίτι της Λωξάντρας.

Άγιος Στέφανος Κωνσταντινούπολης

  Ο Άγιος Στέφανος είναι προάστιο στα ΝΔ της Κωνσταντινούπολης. Σήμερα ονομάζεται Γεσίλκιοϊ. Το 1926 ψηφίστηκε Νόμος στην Τουρκία που υποχρέωνε την αλλαγή των μη τουρκικών τοπωνυμίων. Έτσι, ο Άγιος Στέφανος μετονομάστηκε σε Yeşilköy («πράσινο χωριό» στα τουρκικά), μετά από πρόταση του συγγραφέα Halit Ziya Uşakligil, ο οποίος ζούσε εκεί.
  Φαίνεται πως ο οικισμός δημιουργήθηκε στα βυζαντινά χρόνια από τους εργάτες και τους χωρικούς που δούλευαν για την ιστορική Μονή την αφιερωμένη στη μνήμη του Αρχιδιακόνου της Εκκλησίας Ιεροσολύμων, πρωτομάρτυρα Στεφάνου. Η Μονή καταστράφηκε μετά το 1204, αλλά το χωριό κράτησε το όνομά του. Σήμερα τρεις εκκλησίες (ορθόδοξη, καθολική, αρμενική) είναι αφιερωμένες στον Άγιο Στέφανο.
  Σε αυτό το παραθαλάσσιο προάστιο κατοικούσαν Έλληνες, Αρμένιοι και Τούρκοι. Τα περισσότερα σπίτια στην περιοχή αυτή ανήκαν σε Έλληνες και σε Αρμένιους. Εκεί κοντά υπήρχε και το χωριό όπου κατοικούσε η Λωξάντρα. Ηδη από τον 17ο αιώνα αλλά κυρίως στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα, ο Άγιος Στέφανος είχε εξελιχθεί σε σπουδαίο θέρετρο και τόπος κυνηγιού για τις ανώτερες κοινωνικές τάξεις της Πόλης, οι οποίες διέθεταν πολυτελή αρχοντικά και κυνηγητικά περίπτερα.

Το σπίτι της οικογένειας Συμεόνογλου, όπου υπογράφτηκε το 1878 η συνθήκη του Αγίου Στεφάνου
Το σπίτι της οικογένειας Συμεόνογλου, όπου υπογράφτηκε το 1878 η συνθήκη του Αγίου Στεφάνου

   Όσον αφορά τα ιστορικά γεγονότα τα συνδεδεμένα με τον Άγιο Στέφανο, αξίζει να σημειωθεί ότι στην παραλία του αποβιβάστηκαν το 1203 οι Σταυροφόροι της Δ΄ Σταυροφορίας (1201-1204, Ερρίκος Δάνδολος, Βονιφάτιος ο Μομφερρατικός, Βαλδουίνος της Φλάνδρας), οι οποίοι την επόμενη χρονιά (1204) κατέλαβαν την Πόλη και ο Βαλδουίνος στέφθηκε Αυτοκράτορας στην Αγία Σοφία ως Βαλδουίνος Α΄ της Κωνσταντινούπολης. Οι Σταυροφόροι λεηλάτησαν την Πόλη, μοιράστηκαν τα εδάφη της Αυτοκρατορίας και τους θησαυρούς της. Κάποιοι Βυζαντινοί αριστοκράτες ίδρυσαν, επίσης, μια σειρά από μικρά ανεξάρτητα κράτη, μεταξύ των οποίων και η Αυτοκρατορία της Νίκαιας.
  Στον Άγιο Στέφανο υπογράφτηκε και η Συνθήκη του 1878 μεταξύ Ρωσίας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, γνωστή ως Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου, με την οποία οι Βούλγαροι πήραν όλη τη Μακεδονία. Τα ελληνικά εδάφη τα πήραν πίσω οι Έλληνες στους Βαλκανικούς Πολέμους (1912-1913).


Πηγές:

  1. Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, (από 1833 έως 1881), τόμος ΙΓ΄, Εκδοτική Αθηνών, Α.Ε., 1977.
  2. Γεσίλκιοϊ - Wikipedia