Να μελετήσετε το ποίημα, Άρειος Ύπνος, της Βικτωρίας Θεοδώρου, το οποίο συνδέεται με την Εθνική ζωή και συγκεκριμένα με τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Την ποιητική συλλογή την εμπνεύστηκε η ποιήτρια από το Κοιμητήριο των Γερμανών, στο χωριό Μάλεμε των Χανίων της Κρήτης.
Η ποιήτρια βλέπει το Κοιμητήριο ως πρόκληση, διότι στην ίδια περιοχή δεν υπάρχει κανένα μνημείο για τους Έλληνες, οι οποίοι έπεσαν στον αγώνα εναντίον των ναζί. Ακολουθεί το ποίημα ιη΄ της συλλογής.
Μπορείτε να πάρετε πληροφορίες για τη Μάχη της Κρήτης (Γενικό Επιτελείο Στρατού) και για το Γερμανικό Νεκροταφείο στο Μάλεμε (Γερμανικό στρατιωτικό νεκροταφείο Μάλεμε - Wikipedia).

Βικτωρία Θεοδώρου
Άρειος Ύπνος


ιη΄

Θα μείνω εδώ με την οργή μου,
επίμονα στο ίδιο τροπάρι,
ώσπου το χώμα αυτό στις ρίζες του αποδώσω,
ώσπου να δω τα λέπια
του όφη αυτού να σαλεύουν, ν’ απομακρύνονται,
το λόφο ν’ ανακλαδίζεται στον ήλιο,
ώσπου να δω την έλευση της Δήμητρας,
τις νέες γενιές των φύλλων,
την ευφροσύνη του αμπελουργού.

Αμπέλια τρυφηλά, ρόγα ήλεκτρου, Ειρήνη,
πορτοκαλιά χωριά πλεούμενα στον ελαιώνα-
Ύψωμα 107, στάθμη του αίματος,
λογχισμένο από το κοντάρι της σημαίας-
μαύρο και κόκκινο, κάρβουνο και αίμα-
Τ’ όνομά σας, το χρώμα σας θέλω να ξαναδώ.

Αυτός ο συνεργάτης σπάρτος λουλούδισε
αμέτοχος - Να γίνει αμπέλι
κι η δάφνη στεφάνωσε - Να γίνει ελιά,
να σκύψει μεταμελημένη να μου δώσει καρπό.
Να μπει τ’ αλέτρι να κατεδαφίσει
την Ύβρη, την Απειλή, την Αποσύνθεση.
Θέλω να ξαναπάρω το λαγούτο.
Ποτέ δεν ήμουνα εκδικητής.

Πηγή: Βικτωρία Θεοδώρου, Άρειος Ύπνος, εκδ. Συνδέσμου Φιλολόγων Νομού Χανίων, Χανιά 1998.