Ο Φωκίων (402 - περ. 318 π.Χ.), Αθηναίος πολιτικός και στρατηγός, έμεινε γνωστός στην ιστορία ως «ο χρηστός», δηλαδή ο ενάρετος. Η εντιμότητα και η αφιλοκέρδειά του ήταν παροιμιώδεις. Παρά τις μεγάλες υπηρεσίες που προσέφερε στην πόλη του, ο στρατηγός κατηγορήθηκε άδικα ως προδότης, καταδικάστηκε σε θάνατο με κώνειο και τάφηκε στη Μεγαρίδα. Ο ίδιος άφησε παραγγελία στον γιο του να μην κρατά κακία στους Αθηναίους, οι οποίοι μάλιστα λίγο καιρό αργότερα αναγνώρισαν το λάθος τους και έθαψαν με δημόσια δαπάνη τα οστά του στην Αθήνα.
Ιστορίες από τη ζωή του...
Ο Φωκίων ήταν αδωροδόκητος, σε αντίθεση με τον Δημάδη. Την
περίοδο που οι Μακεδόνες αναζητούσαν υποστηρικτές στην Αθήνα, ο
Αντίπατρος, Μακεδόνας στρατηγός, λέγεται ότι είχε πει: «Τον
Φωκίωνα δεν μπορώ να τον ταΐσω, τον Δημάδη δεν μπορώ να τον
χορτάσω».
Όταν έγινε γνωστή η δολοφονία του Φιλίππου και οι Αθηναίοι
πανηγύριζαν, ο Φωκίων σχολίασε: «Η δύναμη των αντιπάλων μειώθηκε
κατά ένα άτομο».
Όταν μια φορά μιλούσε στην εκκλησία του δήμου και οι Αθηναίοι
τον άκουγαν χωρίς αποδοκιμασίες, στράφηκε σε ένα φίλο του και
ρώτησε: «Μήπως είπα κάτι κακό και δεν το κατάλαβα;».