Ο Δημοσθένης (384 - 322 π.Χ.) ήταν Έλληνας πολιτικός και ο σημαντικότερος ρήτορας της αρχαίας Αθήνας. Καταγόταν από τον δήμο της Παιανίας. Σε ηλικία επτά ετών ο Δημοσθένης έχασε τον πατέρα του και οι τρεις κηδεμόνες του, Άφοβος, Δημοφώντας και Θηριππίδης, αποδείχτηκαν ανέντιμοι διαχειριστές της περιουσίας του. Έτσι, ο Δημοσθένης αμέσως μετά την ενηλικίωσή του αναγκάστηκε να ασχοληθεί με σοβαρές δίκες, για να διατηρήσει κάποιο μέρος από την περιουσία του. Είναι γνωστό ότι χάρη στην επιμονή και τον ζήλο του κατάφερε να ξεπεράσει γρήγορα κάποια προβλήματα που είχε με τη φωνή και την προφορά του. Σύμφωνα με μαρτυρίες, μελέτησε τον Πλάτωνα και τον Θουκυδίδη και η εικόνα του Αθηναϊκού μεγαλείου, που συνάντησε στο έργο του μεγάλου ιστορικού, τον επηρέασε σε όλη του τη ζωή. Διακρίθηκε για τους συμβουλευτικούς του λόγους, αν και ξεκίνησε ως λογογράφος και συγγραφέας δικανικών λόγων. Έμεινε, επίσης, γνωστός για την πολιτική του δράση κατά του Φιλίππου και των Μακεδόνων και την ιδέα του πρωταγωνιστικού ρόλου της Αθήνας στα ελληνικά πράγματα.