Εστιάζουμε στην κριτική της ανθρώπινης πλεονεξίας, όπως φαίνεται στα έργα του Ξενοφώντα (Συμπόσιον) και του Μενάνδρου (Δύσκολος). Οι μαθητές μελετούν τη στάση των ηρώων που αγανακτούν με την αδηφαγία των άλλων και προβληματίζονται αν η απομάκρυνση από την κοινωνία είναι λύση, ή αν υπάρχουν καλύτεροι τρόποι να περιοριστεί η απληστία.