Η ακρόαση της μετάφρασης του ομηρικού λόγου προσφέρει τη δυνατότητα αισθητικής αποτίμησης και σύγκρισης των δυο ποιητών,του Ομήρου ως γενάρχη δημιουργού- ποιητή και του Ευριπίδη ως δημιουργού τραγικού λόγου. Υπενθυμίζεται η πολλαπλότητα των αντιλήψεων για το αμφιλεγόμενο πρόσωπο της Ελένης και εμπεδώνεται η πολυπλοκότητα του χαρακτήρα της, που προκύπτει μέσα από ένα πλήθος λογοτεχνικών έργων, και όχι μόνο, στα οποία η παρουσία της Ελένης δεν περνάει απαρατήρητη.