Παρατίθενται μικρά αποσπάσματα από δύο παράλληλα κείμενα της ελληνικής μεσαιωνικής λογοτεχνίας (Βέλθανδρος και Χρυσάντζα και Ερωφίλη), όπου εκφράζεται η επιθυμία των αγαπημένων να βρεθούν στον Άδη με τους νεκρούς συντρόφους τους. Τα παράλληλα κείμενα συμβάλλουν αφενός στον λογοτεχνικό γραμματισμό, αφετέρου στην ανάπτυξη κριτικής και ιστορικής σκέψης, μέσω της σύνδεσης των στοιχείων του διδασκόμενου κειμένου με αντίστοιχά τους από άλλες εποχές και πολιτισμικά περιβάλλοντα. Αυτός, άλλωστε, είναι και ο σκοπός της ερώτησης που έπεται.